لینکدونی

جستجوی مطالب

لوگوی دوستان

پیوندها

حدیث شناسی 

علم الحدیث: علم الحدیث با دو قید (درایتی) و(روایتی) استعمال میگردد و بر دو علم جداگانه اطلاق می شود: یکی علم الحدیث درایتی و دیگری علم الحدیث روایتی که اولی اساس و زیربنای دومی است و همان نسبت را با آن دارد که اصول الفقه نسبت به فقه دارد. بر همین مبنا برخی از دانشمندان، اولی را اصول الحدیث و دومی را فروع الحدیث نامیده اند.

الف- علم الحدیث روایتی:

1- تعریف:علم الحدیث روایتی علمی است که بوسیله آن اقوال، افعال، احوال و تأییدات پیامبر(ص)روایت و شناخته میشوند.

2- موضوع: موضوع علم الحدیث روایتی شخص پیامبر(ص) است از حیث اقوال و افعال و احوال و تأیدات.

3- فایده: فایده علم الحدیث روایتی اطلاع و آگاهی از اقوال و افعال و احوال و تأییدات پیامبر(ص) است. توجه: مسایل علم الحدیث روایتی – برخلاف مسایل تمام علوم دیگر مسایل کلی نیستند بلکه مسایل جزئی و قضایای شخصیه میباشند مانند: پیامبر(ص) چنین فرمود، چنین کرد و چنین بود.

آداب شنیدن صدای اذان 

سنتهای اذان

چنانچه امام ابن قیم در کتاب زاد المعاد ذکر نموده است مجموعه پنج تا هستند:

1-  شنونده اذان مانند مؤذن بگوید، مگر در «حَیَّ عَلَى الصَّلاةِ، وَحَیَّ عَلَى الفَلاَحِ»، که باید بگوید: «لاَ حَوْلَ وَلاَ قُوَّةَ إلاَّ بِاللهِ». (رواه البخاری ومسلم).

نتیجه این سنت این است که: بهشت برین برایت حاصل می‌شود. چنانکه در حدیث صحیح مسلم آمده است.

2-  شنونده اذان (بعد از ختم آن) بگوید: «وَأَنَا أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِیْکَ لَهُ، وَأَنَّ مُحَمَّداً عَبْدُهُ وَرَسُوْلُهُ، رَضِیْتُ بِاللهِ رَباًّ، وَبِمُحَمَّدٍ رَسُوْلاً، وَبِالإِسْلاَمِ دِیْناً» «و من نیز گواهی می‌دهم نیست معبودی بحق بجز خدای یکتا و همانا محمد فرستاده خدا است و به پروردگاری خداوند و به دین اسلام و پیامبری محمد راضی شدم».

نتیجه این سنت این است که: گناهان آمرزیده می‌شود چنانکه در همان حدیث مذکور است.

3-  بعد از تمام شدن اذان و جواب دادن، بر پیامبر -صلى الله علیه وسلم- درود بفرست، و کامل‌ترین آن درود ابراهیمی است.

اقسام حدیث 

علماء و محّدثین، حدیث پیغمبر صلی الله عليه وسلم را به سه قسم: صحیح، حسن و ضعیف تقسیم کرده‌اند. موضوع جزو حدیث نیست، اطلاق لفظ حدیث تا زمانی بر آن جایز است که معلوم نگردیده موضوع است، همینکه موضوع بودن آن ثابت شد، دیگر اطلاق لفظ حدیث بر آن درست نیست.

1- حدیث صحیح حدیثی است که تمام راویان در سلسله روایت آن یکی بعد از دیگری- تا اینکه روایت به پیغمبر صلی الله عليه وسلم یا صحابی منتهی می‌شود- ذکر و شناسایی شده باشند و یکایک آن عادل و درستکار و دارای قدرت حافظه فراوان برایضبط دقیق مسموعات خود باشند. حدیث صحیح نیاید شاذ و یا معلّل باشد. حدیث شاذ آن است که راوی آن عادل و دارای حافظه قوی است؛ ولی روایتش با روایت سایر راویان عادل و با حافظه مغایر است.

منوی اصلی

تلاوت قرآن

خواندن قرآن کریم

كنترل آهنگ

دانلود قران و حدیث

پرسش و پاسخ

گالري تصاوير

حدیث هفته

آرشیو موضوعی

آرشيو پستها

لوگوی ما

خبر نامه

امکانات

اتاق گفتمان